งานที่ช่วยให้คุณได้สาว - กับงานที่รับประกันว่าคุณจะต้องตายอย่างโดดเดี่ยว

โดย Allen Suave

มาคุยเรื่องคนส่งนมกันหน่อยครับ

ลองจินตนาการดูนะครับ: ปี 1927 อากาศยามเช้าที่สดใส ถนนปูด้วยหิน

หนุ่มหล่อขยันขันแข็งในเครื่องแบบสีขาวสะอาดตา กระโดดลงจากรถส่งของพร้อมลังนมสด เขาเคาะประตู

แม่บ้านออกมาเปิดประตู: ผมของเธอถูกเกล้าไว้อย่างประณีต ผูกผ้ากันเปื้อนไว้อย่างพอเหมาะพอดีเธอยิ้มให้ เขาอ้อยอิ่งอยู่ตรงนั้น แล้วสิ่งหนึ่งก็นำไปสู่อีกสิ่งหนึ่ง...

และ ตู้มมม! ตำนานฮอลลีวูดก็ถือกำเนิดขึ้นครับ

เป็นเวลาหลายทศวรรษแล้วที่วัฒนธรรมประชานิยมขายจินตนาการนี้ให้เรา: คนส่งนมกับแม่บ้านขี้เหงา มีการส่งซิกขยิบตาให้กันนิดหน่อยที่หน้าประตูบ้าน

มันมีอยู่ในหนังเก่าๆ มุกตลกใต้สะดือ หรือแม้แต่ในเพลง มัน "รู้สึก" เหมือนเป็นเรื่องจริงเพราะมันสะดวกเหลือเกิน — ผู้ชายที่มีอาชีพที่ทำให้เขาไปอยู่หน้าประตูบ้านของผู้หญิงได้จริงๆ วันแล้ววันเล่า

แต่มาดูความเป็นจริงกันหน่อยครับ: เรื่องนี้อาจไม่เคยเกิดขึ้นจริงเลยด้วยซ้ำ

นักประวัติศาสตร์ นักสังคมวิทยา และคนส่งนมตัวจริงในยุคนั้นต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า: มันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลยครับ

พวกนี้ต้องทำงานกะที่ยาวนาน หนาวเหน็บ และใช้แรงกายมหาศาล พวกเขาไม่ใช่พวกเจ้าชู้ประตูดินที่คอยเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ทางโรแมนติกหรอกครับ พวกเขาคือแรงงานที่เหนื่อยล้า ได้ค่าจ้างต่ำ และพยายามแค่ไม่ให้นมมันหกเท่านั้นเอง

ดังนั้น เรื่องเล่าของคนส่งนมเหรอ? มันไม่ใช่ประวัติศาสตร์หรอกครับ มันคือการเพ้อฝันไปเองมากกว่า

แต่...

และนี่คือส่วนที่สำคัญครับ...

มันมีแก่นแท้ของความจริงซ่อนอยู่ภายใต้จินตนาการนั้น

ความใกล้ชิดคือหัวใจสำคัญครับ

เหตุผลที่เรื่องของคนส่งนมยังติดตาตรึงใจไม่ใช่เพราะเรื่องเซ็กซ์ครับ แต่มันเป็นเพราะ "การเข้าถึง" เขาได้ออกไปข้างนอก เขาเป็นที่มองเห็น เขามีความเคลื่อนไหว — เดินทางไปตามย่านต่างๆ พบปะผู้คน ปรากฏตัวในที่ที่ชีวิตกำลังดำเนินไป

และนั่นคือบทเรียนที่แท้จริง ไม่ใช่การบอกว่า "จงไปเป็นคนส่งนมซะ"

แต่คือการเลือกชีวิต (และงาน) ที่พาตัวคุณไปอยู่ในที่ที่มีผู้หญิงอยู่ครับ

เพราะถ้าคุณต้องการพบปะผู้หญิง สร้างแรงดึงดูด และได้ออกเดทมากขึ้นจริงๆ คุณจะทำแบบนั้นไม่ได้ถ้ายังนั่งอยู่หลังจอมอนิเตอร์ในออฟฟิศใต้ดินครับ

งานที่สร้างโอกาส

นี่คือบทบาทหน้าที่ที่คุณจะได้ปฏิสัมพันธ์กับผู้คน โดยเฉพาะผู้หญิง อย่างเป็นธรรมชาติในทุกๆ วันครับ

คุณไม่จำเป็นต้องฝืนทำ ไม่จำเป็นต้อง "ออกไปเที่ยว" ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์แล้วรู้สึกลนลาน เพราะคุณ "ลงสนาม" อยู่แล้วครับ

  1. บาร์เทนเดอร์ / พนักงานเสิร์ฟ – คุณอยู่ในสังเวียนทางสังคม คุณได้พูดคุยหยอกล้อ จำชื่อคน และสร้างสายสัมพันธ์ ผู้หญิงจะเป็นฝ่ายเข้ามาหาคุณเอง คุณจะได้เรียนรู้จังหวะเวลา เสน่ห์ และวิธีรับมือกับการถูกปฏิเสธโดยไม่หวั่นไหว

  2. เทรนเนอร์ฟิตเนส / ครูสอนโยคะ – คุณกำลังช่วยให้ผู้คนรู้สึกดี คุณมีตัวตน มีการสัมผัสตัว (ในเชิงวิชาชีพ) และได้รับความไว้วางใจ แถมยังเป็นโบนัสที่คุณถูกล้อมรอบด้วยคนที่กำลังพัฒนาตัวเอง (ซึ่งคือประเภทของผู้หญิงที่น่าทำความรู้จักอย่างยิ่งครับ)

  3. ทีมงานจัดอีเวนต์ / ผู้ประสานงานแต่งงาน / ช่างภาพ – เป็นสภาพแวดล้อมที่มีพลังงานและอารมณ์ความรู้สึกสูง คุณจะได้เจอผู้คนในตอนที่พวกเขากำลังอารมณ์ดีที่สุด คุณเห็นว่าพวกเขาปฏิสัมพันธ์กันอย่างไร และคุณได้รับเชิญเข้าสู่โลกของพวกเขา

  4. งานขาย – ถ้าทำอย่างถูกวิธี งานขายก็คือ "เสน่ห์ที่มีแบบแผน" นั่นเองครับ คุณจะได้เรียนรู้วิธีการเชื่อมต่อจูนเข้าหาคน การโน้มน้าวใจ และการดึงดูดความสนใจ ซึ่งเป็นทักษะที่ส่งต่อหรือนำไปใช้กับการออกเดทได้โดยตรงเลย

งานเหล่านี้ไม่ได้รับประกันว่าคุณจะได้เดทแน่ๆ แต่มันรับประกันว่าคุณจะเก่งขึ้นในการอยู่ร่วมกับผู้หญิง — โดยที่ไม่รู้สึกว่าเป็นการฝืนเลยครับ

งานที่ฆ่าเสน่ห์ของคุณ

นี่คือพวกสูบวิญญาณเงียบๆ ครับ งานพวกนี้จ่ายบิลค่าน้ำค่าไฟให้คุณได้ก็จริง... แต่มันก็ดูดพลังงานทางสังคมของคุณและตัดขาดคุณจากการติดต่อกับมนุษย์จริงๆ ด้วย

  1. งานไอทีระยะไกล / เขียนโค้ด / ป้อนข้อมูล – ตัวคนเดียว อยู่แต่ในบ้าน ใส่หูฟัง ไม่มีการสบตาใครเลยเป็นวันๆ คุณจะเริ่มลืมไปเลยว่าการสนทนาจริงๆ มันเป็นยังไง

  2. งานกะดึก – ในขณะที่โลกกำลังหลับใหล ชีวิตรักของคุณก็หลับไปด้วยครับ คุณออฟไลน์ในขณะที่คนอื่นออกไปข้างนอก คุณเหนื่อยล้าในเวลาที่คุณควรจะได้พบเจอใครสักคน

  3. ฟรีแลนซ์ที่แยกตัวโดดเดี่ยว – ทำงานบนโซฟา ส่งข้อความคุยกับลูกค้าผ่าน Slack คุณแลกอิสรภาพกับการอยู่ตัวคนเดียว และความโดดเดี่ยวก็คือตัวฆ่าความมั่นใจครับ

คุณสามารถประสบความสำเร็จในสายงานเหล่านี้ได้ครับ แน่นอนอยู่แล้ว แต่ถ้าคุณจริงจังเรื่องการออกเดท คุณต้องหาทาง "ชดเชย" ครับ

คุณจะหวังเจอผู้หญิงไม่ได้หรอกครับ ถ้าการปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์เพียงอย่างเดียวของคุณคือการคุยกับบาริสต้าที่พูดแค่ว่า "ขอให้มีความสุขกับกาแฟนะคะ"

วิธีแก้ไข

ถ้าคุณยังอายุไม่มาก: ให้ความสำคัญกับ "การปรากฏตัวให้คนเห็น" มากกว่า "เกียรติยศหรือชื่อเสียงของตำแหน่ง" ครับ

เลือกงานที่ทำให้คุณได้ออกไปข้างนอก ได้พูดคุย มีปฏิสัมพันธ์ และเรียนรู้วิธีที่ผู้คนเข้าหากัน

ถ้าคุณติดหล่มอยู่: จง "ออกแบบสภาพแวดล้อม" ของคุณใหม่ครับ

ลงเรียนคอร์สต่างๆ ทำงานอาสาสมัคร หางานพิเศษทำช่วงเสาร์-อาทิตย์ บังคับตัวเองให้เข้าไปอยู่ในพื้นที่ที่ผู้หญิงมารวมตัวกันตามธรรมชาติ

คุณไม่จำเป็นต้องเป็นคนส่งนมหรอกครับ

คุณแค่ต้อง เลิกหลบซ่อน ซะที

เพราะแรงดึงดูดไม่ได้ถูกสร้างขึ้นในความสันโดษครับ

แต่มันถูกสร้างขึ้นในการเคลื่อนไหว

ในการมีตัวตน

ในการลงมือทำง่ายๆ อย่างการปรากฏตัวออกมา

คราวนี้ ก็ออกไปส่งของได้แล้วครับ